Ejder Turan yazdı…
Dogmatizmin dinlere özgü bir anlamlandırma biçimi olduğunu savunmak doğru değildir. İnsanlar herhangi bir konuda dogmatik fikirlere sahip olabilirler.
Dogmatik düşünceyi bilimsel düşünceden ayıran unsurlar bilindiği takdirde, sosyolojik ve siyasal saptama olarak bize dayatılan kavramların ne ölçüde dogmatik olduğunu ayırt edebiliriz.
Bu kriterlerden birkaçı: Bilimsel düşünce test edilebilirdir, kanıt ve gözleme dayanır ve yanlışlanabilir. Kendini tüm bu kriterlerin üzerinde konumlandıran her fikir bir tür dogmatizm taşır.
Yazımıza konu olan dogmatizm biçimi, ülkemizde uzun yıllardır liberal ve siyasal İslamcılar tarafından bilimsel ve sosyolojik olduğu iddiasıyla pazarlanan “ittihatçı devlet aklı” ifadesidir.
Bu kavram yukarıda saydığımız kriterlerin hiçbiri ile sınanamaz. Test edilebilir değil, sınanamaz. Görünmez ve sözde gücünü görünmezliğinden alır. Yanlışlanamaz çünkü her yol ittihatçı devlet aklına çıkar.
Ona inanmayanın aklından şüphe edilir. Oysa bu kavram, bünyesinde ideolojik bir hırsı barındıran, manipülatif ve hedef gösterici bir ifadedir.
Siyasal İslamcı entelektüellerin, İnönü ve CHP eleştirileri ile örtük olarak yaptıkları Atatürk saldırıları liberallerin elinde “ittihatçı devlet aklı” kavramına dönüşmüştür. Liberal okuryazarlarımız, siyasal İslamcıların “numarasını” fazla basit bulmuş olacak ki kendilerine böylesi bilimsel (!) bir terim icat etmek ihtiyacı hissetmişler.
Kılıçdaroğlu’nun 45 yıllık yol arkadaşı olduğu vurgusu ile dolaşıma giren Kuşoğlu’nun söyleşisinde başvurduğu “ittihatçı devlet aklı” kartı bu minvalde değerlendirilebilir. Amaç, yıllardır sürdürülen neo-liberal ve siyasal islamcı politikaların faturasını “ittihatçı devlet aklı” söylemi ile yine cumhuriyeti kuran kadroya kesmektir.
Cumhuriyeti kuran devlet aklı, köy enstitülerini kuran devlet aklıdır.
Cumhuriyeti kuran devlet aklı, Avrupa’ya birer kıvılcım olarak gönderilen Türk çocuklarını birer volkan olarak ülkesine getirip hizmet ettiren akıldır.
Cumhuriyeti kuran devlet aklı, İç Anadolu’da belinde silahla kurtların yolunu kesmesine aldırmadan gece yarısı doğuma giden ebeleri yetiştirir.
Ve eğer, önündeki sıfat her ne olursa olsun bir devlet aklı, belli bir toprak parçasında hüküm sürseydi orada madenler yabancılara peşkeş çekilemezdi.
İşçiler bayram günlerinde hak ettikleri ücreti almak için sevdiklerinden ayrılıp yollara düşmezdi.
Meclis bir geçim ve rant kapısı olmazdı. Hukukun üstünlüğü kişilere peşkeş çekilmezdi.
Devlet aklı 6 Şubat Hatay depreminde Kızılay’a çadır sattırmazdı.
“Ittihatçı devlet aklı” diye helvadan put yapmışsınız, acıktıkça yiyorsunuz.
