Ahmet Süha Derekaya yazdı…
22 Mart Dünya Su Günü’nde bir kez daha sağlıklı, yeterli, kesintisiz suya erişim yaşam hakkıdır diyoruz. Bu hakkı rahatlıkla kullanabilmek için özellikle büyük kentlerde her yurttaşın suyuna sahip çıkması gerekmektedir.
Ankara Mavi Göl(Bayındır Barajı ) piknik alanını gezerken, kısa zaman öncesine kadar içme suyu ihtiyacına yönelik kullanılmakta olan bu göl ve orada yapılmış olan arıtma tesisi ile laboratuvarların harabe hale dönüştüğünü üzülerek tespit ettim. Bu tespiti yaparken dünyamızda hüküm süren iklim değişiklikleri neticesinde ülkemizde de yıllarca sürecek kuraklığın doğurmakta olduğu susuzlukla yaşam seyrimizin nasıl etkileneceğini düşündüm. Günümüzde özellikle büyükşehirlerde su sıkıntısının ve barajların doluluk oranlarının tartışıldığı bir ortamda, bu durum çok dikkat çekicidir.
Ankara Bayındır Barajı (Mavi Göl) yakınlarında bulunan Ortaköy ve Nenek Kuyuları ile birlikte Ankara’nın %30 civarında içme suyunu karşılayabilecek potansiyele sahip olup bu su kütlesinin arıtılıp kontrol edilerek halka sağlıklı su iletilebilmesi amacı ile orada bir arıtma tesisi, kimya ve mikrobiyoloji laboratuarları, T45 su deposu yapılıp yıllarca Ankara halkına hizmet vermişken bugün gelinen noktada görsellerden de anlaşılacağı üzere trilyonluk arıtma tesisi harabe hale gelmiş cihazların akıbeti bilinmemekle birlikte laboratuvarların tamamı yıkılmış, etraftaki ağaçların bir kısmı kesilmiş ve milli servetimiz olan çok önemli bir tesis hurdalığa dönmüştür. Barajın etrafında su kalitesine yönelik hiçbir koruma önlemi yok. Ankaralı özellikle önümüzdeki yaz mevsiminde bu suya muhtaç kalabilir.
Bu kapsamda halk sağlığı ve çocuklarımızın geleceği açısından soruyoruz:
1-Gelecek yıllarda koronavirüsten daha büyük bir tehlike yaratacağı düşünülen ve ülkemizde de fazlasıyla hissedilmeye başlanan iklim değişikliği karşısında meydana gelecek kuraklık göz önüne alındığında Bayındır Barajı’ndaki su kütlesi neden içme suyu amaçlı düşünülmemektedir?
2-Daha önceden trilyonlarca bir maliyetle yapılmış olan milli servet niteliğindeki su arıtma tesisi ve laboratuvarları, depoları neden kullanılmıyor? Neden halen bugün bile kaderine terk edilmiş durumdadır?
3-Bayındır Barajı’nda bulunan T45 Su Deposu’na Ortaköy ve Nenek kuyularından su veriliyor mu? Bu su şebekeye katılıp halkın kullanımına sunuluyor mu? Eğer halkın kullanımına sunuluyorsa herhangi bir arıtma nerede yapılıyor? Şayet arıtma yapılmıyorsa halk sağlığına etkisi bakımından değerlendiriliyor mu? Bu su arıtılmaksızın halkın kullanımına sunuluyorsa fiyat olarak arıtılmış su gibi mi değerlendiriliyor?
4-Kızılırmak suyu herhangi bir amaçla halen kullanılıyor mu? Eğer kullanılıyorsa halkın bilgisine sunuluyor mu?
5-Belediye Başkanlığı’nda ve ASKİ Genel Müdürlüğü’nde çalışan yöneticiler ve bürokratlar günlük içme su ihtiyaçlarını şehir şebeke suyunun aktığı musluklarından mı karşılıyorlar, yoksa ticari su mu tüketmektedirler? Neden?
6-Özellikle okullardaki veya kreşlerdeki çocukların kullandığı musluklardan ve camilerdeki şadırvanlardan ne sıklıkla su numunesi alıyorsunuz? Sonuçlarını Ankara halkıyla paylaşıyor musunuz?
7-Şehir şebeke suyunun temiz ve içilebilir olduğunu sayın yöneticiler söyleyebiliyorlarsa, noter huzurunda ve çeşitli yazılı görsel basın önünde çeşitli yerlerden alınan numunelerin 3 farklı laboratuvarda analizlerini yaptırıp, kamuoyu ile paylaşabilirler mi?
Beddua ve vatan hainliği sözcüklerini kullanmamaya özen gösteriyorum. İnsan yaşamı için en önemli, olmazsa olmaz değerimiz su kaynaklarına gösterilen bu ilgisizliği bağışlamak,kayıtsız kalmak mümkün değil. Bile göre bunu yapanlar insanlık suçu işlemişlerdir. En ağır ceza ile yargılanmalıdır.