Eylül Han Tezel yazdı…
Bazı insanlar vardır; sizi över gibi konuşur ama gözleri başka yerde, dili başkalarının hayatındadır. Çünkü gerçek mesele siz değilsiniz… Kendi içlerindeki eksikliktir.
Dedikodu, kısa vadede kişiye bir üstünlük hissi verir. Psikolojide bu, “yansıtma” ve “telafi etme” mekanizması olarak bilinir. Kişi kendi yetersizlik duygusunu, başkalarını küçülterek bastırmaya çalışır. Sürekli güzellikten, gençlikten, dış görünüşten bahseden biri aslında en çok orada eksiklik hissedendir. Çünkü insan, en çok kaybetmekten korktuğu şeyi takıntı haline getirir.
Küçük zihinler insanları konuşur.
Orta zihinler olayları konuşur.
Büyük zihinler fikirleri konuşur.
Ben artık kimin hangi seviyede kaldığını çok net görüyorum.
Ve şunu da biliyorum: Benimle ilgili söylenen her söz, dönüp dolaşıp yine bana ulaştı. İnsanların yüzüne başka, arkasından başka konuşmak; ilişkileri değil, sadece yalnızlığı büyütür. Nitekim uzun soluklu dostluklar kuramayan, sürekli çatışma içinde olan birinin sorunu dışarıda değil, içeridedir.
Kadın, kadının yurdu olmalı.
Yarış değil, dayanışma olmalı.
Birbirini aşağı çekerek değil, omuz omuza yükselerek var olunmalı.
Sürekli “en olma” çabası, çoğu zaman derin bir değersizlik hissinin dışa vurumudur. Gerçekten güçlü olanın kendini ispat etme derdi olmaz. Çünkü bilir ki herkes kendi kulvarında yürür ve herkesin ışığı kendine yeter.
Benim hayatımda ise başka bir gerçek var:
Liseden, üniversiteden, gençlik yıllarımdan hâlâ süren dostluklarım var. Kızıma, bir dostumun adını verecek kadar köklü ve derin bağlarım var. Hocalarıma saygım var; onları eleştirmemeyi, arkalarından konuşmamayı bir meslek ahlakı, bir karakter meselesi olarak öğrendim.
Çünkü insanın geçmişiyle kurduğu bağ, karakterinin aynasıdır.
Bu yüzden şunu da açıkça söylemek gerekir:
Uzun soluklu dostlukları olmayanlardan uzak durmak gerekir.
Etrafındaki herkesle çatışan insandan da uzaklaşmak gerekir.
Bir kişiyle, iki kişiyle anlaşamazsın… Ama herkesle sorunun varsa, sorun başkalarında değil, kendindedir.
Kendinle yüzleşmekten kaçma.
Başkasını konuşarak değil, kendini geliştirerek var ol.
Çünkü dedikodu insanı büyütmez, sadece küçültür.
Ve hayat, sandığından çok daha kısa…
Bunu böyle harcamaya değmez.
