CVP Kırklareli İl Temsilcisi Berkay Balta yazdı…
Devrim, en kısa ve en açık haliyle insanın önce kendisini keşfedip tanıması, eksikliklerine ve zaaflarına ve geri yönlerine, müdahaleci davranıp kendisini fikren, ruhen, bedenen en mükemmele eriştirip sonuç alma arzusunun somut adımıdır, dönüşümüdür.
İnsan, devrimci olursa ilk önce kendisini kazanmış olur. Bu hiçbir karşı devrimcinin ve örgütsüz yığınların erişemeyeceği en büyük mutluluktur.
Devrimcileşen devrimci partisini arar ve bulur yoksa da kurar!
Devrimcinin görevi devrim yapmaktır! Devrimci parti, mükemmel ve en ileri toplumu hedefe koyduğundan, düzen partileri ile arasındaki fark burada doğar. Hakim sınıfların ideolojik hegemonyasını yıkmaya, çelişki ve krizlerini derinleştirip, eskimiş olanı darmaduman etmeye göre mevzisini ve tarzını oluşturur. Yıkarken kurmak istediğinin bilincindedir.
Eski ölürken yenisini doğurur. Eski, yeniye gebedir. Devrimler bu sebeple ‘’gebe sancıları’’ gibidir. Burada devrimci partinin rolü, esas ve belirleyici olandır. Parti, tarihin pususuna yatmış; bir okun yayı gibi gerilerek, devrimin koşullarının oluşacağı zamana hazırlanır. Eski ölürken yenisini doğurur. Eski, yeniye gebedir. Devrimler bu sebeple ‘’gebe sancıları’’ gibidir. Burada devrimci partinin rolü, esas ve belirleyici olandır. Parti, tarihin pususuna
yatmış; bir okun yayı gibi gerilerek, devrimin koşullarının oluşacağı zamana hazırlanır.
Tarih, devrimi çağırdığında tarihsel zorunluluk olarak parti ve devrimci kadrolar ok gibi fırlar. Devrimci partiyi ve devrimciyi besleyen, büyüten ve toplumun önderi konumuna getiren birinci mesele; ‘’neyi, nasıl yapmalı’’ sorusunun cevabında ortak akıl ve kolektif öndeliğin ne durumda olduğu ile ilgilidir. Parti kadro ve üyeleri tavandan tabana beslenmeli, taban birbirini besleyip büyütmeli ve tavanı daha çelik iradeye taşımalıdır. Tabanda ya da tavanda gördüğü eksiklik ve yanlışı açıkça belirtmeli, hizipçiliğe, dar grupçuluğa ve adamcılığa müsaade edilmemelidir. Devrimci partinin bir diğer hedefi kazanmaktır. Kazanmanın ölçüsü de bilgi ve pratik arasındaki ilişki ile alakalıdır. Pratik teoriyi, teori pratiği besler ve büyütür. Bilmek yapmaktır. Bilgi, maddi gerçeğin önüne geçip, perdelememelidir. Herkes bildiği kadarını yapar ve yaptığı kadarını bilir.
Partisiz olmaz, partisi olmayan halkın hiçbir şeyi yoktur.
‘’4D’’ olarak tanımlayacağım şu dört hat fikrimce çok önemli ve kırmızı çizgidir.
‘’Doğru program, doğru kadro, doğru eylem, doğru parti’’
İş yapmayan, üretmeyen, toplumun içinde çaydaki şeker olamayan kadro ve parti halkın ve davanın önderi olamaz. Partiye önderlik, mücadeleye ve halka önderliktir. Örgütü örgüt yapan yaldızlı ve büyük laflar değil, maddi somut eylemler ve büyük işlerdir.
Dünya devrim tarihinden örneklersek Lenin, Rus toplumuna ‘’her şeyi çok iyi anlattı ikna etti’’ de mi devrim yaptı. Çin’de Mao, halkın öğrencisi olmadan öğretmeni oldu da mı devrim yaptı, Mustafa Kemal ‘’hadi devrim yapıyorum’’ dedi ve devrim mi oldu.
Milletler ve toplumlar, yaşam – ölüm arasında karar aşamasına geldiğinde, devrim tarihsel zorunluluk olarak kendini dayatır. 21. yüzyıl ilk çeyreği biterken Türk milleti yaşam ölüm arasında bir karara gelmiştir.
Türk milleti yaşayacaktır!
Devrim hiç olmadığı kadar gündemimizdedir!
Yeniden devrim!
Yeniden Cumhuriyet!
Devrimci selamlar.
PARTİYE ÖVGÜ
‘’iki tane gözün varsa senin,
binlerce gözü var partinin.
Her yoldaşın bildiği kendi kenti,
Beş kıtanın beşini de biliyor parti.
Her yoldaşın bir vakti saati var,
Partinin ise tarih saati.
Her yoldaşı yok edebilirler her an
Parti ise yedi değil, binlerce can.
Yığınların öncüsü o çünkü,
Ve o yönetiyor cengi.
Gerçeğin bilinciyle işlenmiş olan
Başyapıtların kılıncıyla.’’
Bertolt Brecht
