Ertuğrul Özkök'ten 'Lanet olsun içimizdeki gariban sevgisine' yazısı: Ben burjuva olarak ölmek istiyorum!

Hürriyet yazarı Ertuğrul Özkök: Matbaa işçisinin çocuğu olarak doğdum, burjuva olarak ölmek istiyorum.

Ertuğrul Özkök'ten 'Lanet olsun içimizdeki gariban sevgisine' yazısı: Ben burjuva olarak ölmek istiyorum!

Koronavirüs aşısıyla dünyanın konuştuğu Prof. Uğur Şahin'in ailesine ait olduğu iddia edilen ancak doğrulanmayan fotoğrafı ve "Bir Başkadır" dizisindeki Meryem'in neden sevildiğini soran Hürriyet yazarı Ertuğrul Özkök, "Çünkü hepimizin içinde bir yerde gizlice oturan bir 'Garibanist' var" dedi. Hayatı boyunca kendi içindeki "Garibanistle" savaştığını söyleyen Özkök, “İzmir’de bir matbaa işçisinin çocuğu olarak doğdum, ailemle gurur duyuyorum. Bir burjuva olarak ölmek istiyorum. Bunu başarabilirsem kendimle de gurur duyacağım" dedi.

Özkök'ün yazısının satır başları şöyle:

"Bu fotoğraf bize bir WhatsApp grubundan geldi.

Altında şu yazıyordu:

“En sağdaki Prof. Uğur Şahin, aşıyı bulan biliminsanı. Almanya’da çekilmiş. Kucaktaki kardeşi diş hekimi, ayakta çorabı delik olan modacı olmuş.”

Evde hepimiz ilk bakışta çok sevdik bu kareyi.

Tansu çok etkilendi ve Instagram hesabından paylaştı.

Ancak bir süre sonra bir izleyicisinden şu notu aldı:

“Fotoğraf 1975’de Düsseldorf’a göçmüş bir aileye ait...”

Bunun üzerine fotoğrafı çekti.

Ancak bir süre sonra fotoğrafta olduğu iddia edilen Uğur Şahin imzalı bir yazı dolaşmaya başladı.

Bu fotoğrafın kendilerine ait olduğunu yazıyordu.

Ama bu yazının otantik olup olmadığını da öğrenemedik.


Olsun...

Yine de çok sevdik bu çorabı delik insanların başarısını...

Bir de şu vardı.

Dünyanın yaşadığı bu felakete çareyi bir Türk çiftin bulmasının verdiği gurur. 

Ama şu sorunun cevabı açıkta kaldı...

Niye bu fotoğrafın gerçek olduğuna inanmaya bu kadar hazırdık?

Söyleyeyim.

Çünkü hepimizin içinde bir yerde gizlice oturan bir “Garibanist” var...

Aynı zamanda lüks bir araba yoksul bir insana çarptığında otomatik olarak zengini suçlayan bir garibanist o...

Bir başarı varsa, onun arkasında çorapları delik bir Anadolu çocuğu görmeyi tercih eden bir karakter...

O yüzden en entelektüelimiz bile senaryo yazarken ağırlığı “Kibirli Peri’den” değil gariban “Meryem’den” yana koyuyor.

Ama unutmayalım ki dünya tarihinde varlıklı ailelerin çocuklarının yazdığı destanlar, buluşlar ilerlemeler de var.

Akranları baba parası yerken, kendileri laboratuvarlarda dirsek çürüten zengin çocukları...

*

Delik çoraplı fotoğraflardaki sıcak insan hikayelerini ben de çok seviyorum.

Ama sosyoloji doktorası yapmış, kitle ruhu üzerine kitap yazmış, Ortega Y Gasset’nin “Kitlelerin İsyanı” eserini başucu kitabı yapmış biri olarak şunu da görüyorum.

Bu duygu siyasetçilerin elinde dejenere olursa, dünyanın başına fena halde bela olan “Popülizmin” kaynağı haline dönüşüyor.

Bu duygu, “Garibanizm” denilen bir ideolojiye dönüştürüldüğü zaman siyaseti de yozlaştırıyor.

Popülist liderler bu güzel duyguyu alıyor, toplumun bir başka kesimine karşı insafsız bir ötekileştirme ve düşmanlaştırma aracı haline getiriyor.

*

Ben hep şuna inandım...

İşçi çocukları da şerefli bir hayatı ve ölümü hak eder...

Burjuva çocukları da...

O yüzden çorabı delik fukara çocukların başarı hikayeleri beni çok sevindirir...

Ama varlıklı mahallelerin çocuklarının başarı hikayeleri de aynı ölçüde sevindirir.

*

Hayatım boyunca içimdeki o garibanistin kölesi olmamak için mücadele ettim.

O nedenle 1973 yılında Paris’te Türkiye Cumhuriyeti’nin devlet bursuyla solcu bir öğrenci olarak okurken şu kararı aldım:

“İzmir’de bir matbaa işçisinin çocuğu olarak doğdum, ailemle gurur duyuyorum. Bir burjuva olarak ölmek istiyorum. Bunu başarabilirsem kendimle de gurur duyacağım.”