Tekirdağ’da Atatürk heykeline alçak saldırı

Andımızın kaldırılması ardından yaşanan süreç olanca hızıyla devam ediyor. Ülkeyi yöneten irade yetkisinde olan uygulamaları yargı kararına sığınarak tüm hukuk yollarını başat tüketerek ikircikli bir yol izliyor. Bunu Andımızda gördük. Ayasofya’nın ibadete açılmasında gördük. İkisinde de Danıştay kararına sığınıyorlar. Halbuki ikisinde de bakanların yetkisinde olan düzenlemelerdir. Bu arada Andımız kararını Danıştay’a dava eden eğitim sendikasını samimi bulmuyorum. Şayet öyle olsaydı dava açmanın yanında sahada açıklamalar yaparak kamuoyunu bilinçlendirirdi. O da hukuki sürecin bitmesine hizmet etti. Hukuki süreç bittti mi belli değil suskunlar. Türk Milletinin bu zehiri kusup kusmayacağına göre tavır alacaklar. Şayet bu zehir kusulmazsa Türk Milleti tamamen uyuşacak arkasından daha cesur adımlar atılacak. Bu arada Aysofya’yı ibadet maksatlı açmadıkları, Ayasofya üzerinden din görevlilerine ruhani statü verme amaçları da ortaya çıktı. Atatürk’ü yıpratma ve silme çalışmaları dinsel motif kullanan parti tabanın hoşuna gitsede gözden kaçırdıkları bir husus var. O da sevgili din kardeşime söylüyorum”Atatürk şayet din düşmanı olsaydı, 1921 yılında kabul edilen İstiklal Marşında geçen “Şu ezanlar ki şehadetler dinin temeli” mısrasını kabul etmezdi. Cumhuriyetin ilanından Atatürk’ün ölümüne kadar geçen sürede 15 yıl tek parti döneminde bu güç elindeyken bunu yapmadı. Aynı şekilde vahabi mezhebinden Sudi kralı 1926 yılında peygamber efendimizin mezarını değiştirmeye yeltenince “Bir tek taşını oynatırsan ordumla üzerine gelirim” demezdi. Yine vefatının son sözünü” ve Aleykümselam” ile sonlandırmıştı.