1. Ali… Dokuz yaşındaydı. Yalova’da yaşıyordu. 17 Ağustos 1999 depreminde kırk saat enkaz altında kaldı. Ailesiyle birlikte Soma’da çiftçilik yapan dedesinin yanına taşındı. Depremden arta kalan bir anormalliği vardı: kapalı...
Kerem Han yazdı... Hava yazdan kalmaydı, mevsimse yazı çoktan devirmiş yitik bir sonbahar. Yağmur ılık ılık serpiştiriyordu. Altı kilometrelik yürüyüşün sonunda apartmana girdim. Gölgemde küçük bir canlının hızlı hızlı soluduğunu...
Kerem Han yazdı... İstanbullu arkadaşım Kadıköy’den beni uğurlarken son sözü şu oldu; “İnsan hatıra biriktiremiyor bu şehirde, çünkü beş sene sonra orası yok…” Kasaba ve köylerin pek çoğunda yaşam, önceki...
Kerem Han yazdı... Mendireğin en ucunda memleketin yüz akı gibi duran beyaz fener insanın içini açıyor. İstersen yürüyelim... Âşık olunca burada yürürsen dalgalar rengarenk bir duygu sağanağı, haşin kayalar köpükten...
Kerem Han yazdı... İnternette iki dakikalık bir program kesiti izledim. Bir genç 1993 yılında, eskisi kadar iyi şarkılar yapamadıkları için Cem Karaca ve Barış Manço’yu eleştiriyordu. Sanıyorum bu isimler şimdi...
Selim'in bir buçuk yıl süren üniversite yaşamında geçirdiği en huzurlu gece oydu. Başarılmış görev ve ikna edilmiş yeni dostlar, radyoda Muzo'yla Yastık Sohbetleri, iki günlük tatil, balkon, ılık rüzgâr, sakin...
19. yüzyılın başında geçen (1799-1815) Napolyon Savaşları’nı incelerken dikkatimi çekti. Napolyon ordusunun Rusya’yı işgali ve Rusya’dan püskürtülmesi, Atatürk’ün Sakarya Meydan Muharebesi’ndeki taktiklerini anımsattı bana…. Oyun içinde oyunları, sık değişen koalisyonları...
Odasının alt katındaydı dükkanı. Ağıl kokan pis, nobran sesi zifir tutmuş hurda bir ağızlıktan çıkıyor gibiydi. Eskimiş ahşap pencerenin ses yalıtımı zayıf olduğundan genizden gelen mütecaviz konuşmaları kulak tırmalıyordu. Şeytan...
