Tahtacı'ya ağıt

Antalya Manavgat'ı ve Ege'nin ormanlarını kül eden yangın üzerine edebiyatçı şair Jale Ak yazdı...

Tahtacı'ya ağıt

Torosların semah dönen şahanı
Kanatlanıp uçmak ister sincabı
Etten duvar örmüş ana kardaşı
Dağlandı da gitti canım yongası.

Tahtacı’nın tek geçimi ormanı
Ne güzeldi coğrafyamın Türk yayı
Ağaçlarmış yiğitlerin sırdaşı
Dağlandı da gitti canım neyleyim?

Kurtuluşta çobanların ataşı
Barış diye çağlar gülen bakışı
Dumanlanmış şimdi alın yazısı
Aşsız kalmış köylüm, canım yongası.

Kimisi hiç sevememiş doğayı
Talan etmiş yoktan yere dünyayı
Nefsin değil bir nefesin mirası
Dağlandı da nefes yerim neyleyim?

Gitti gülüm arıların çam balı
Göğe çıktı gelin kızın feryadı
Ölü doğdu ineğimin buzağsı
Dağlandı da gitti canım neyleyim?

Duman kaplar gözlerinin ferini
Gerçek acı delip geçer ciğeri
Ateş içi gülüm canlar pazarı
Kıymışlar da vatanıma neyleyim?

Gözüm arar devlet uçaklarını
Askerler ve pilot kucaklarını
Hazar’dan da gardaş yazar destanı
Yanariken yürek, çayı neyleyim?

Her yangınla iştahlandı sermaye
İmar geldi ağacımın yerine
Betonlaştı kalbin gibi, coğrafya
Yaban oldun bu doğaya neyleyim?

Yeşilde yemiş yok, mavide balık
Bu savaşta yine sahipsiz kaldık
Geçimsiz ve aç kalmakla sınandık
Kara günler geçer canım yongası.

Kayıplarım uçmuş kutlu uçmağa
Binmişler de gökyüzünde Tulpara
Dönerlermiş gözlerimin yaşına
Girerlermiş toprağıma neyleyim?

Bunca gelen oldu aziz yurduma,
Yurtsuz kaldı semah dönen yiğidim
Köyün yurdun terketmesin Türkmenim
Dağlandı da gitti canım neyleyim?
Küllerinden doğar ezel, ebedim.

3 Ağustos 2021