Sen beklemeyi seviyordun

Nejat Eslen yazdı... 

Sen beklemeyi seviyordun

Zaman hızla geçiyor farkında mısın?

Belki günler değil ama yıllar hızla geçiyor.

Bir yıl, üç yıl, beş yıl geçiyor.

Zaman hızla geçiyor.

O büyük kalabalıklar içindeki yalnızlığında, zaman silindir gibi üzerinden geçiyor.

Zaman beklemekle geçiyor.

Kimi beklediğini, neden beklediğini bile bilmiyorsun ama bekliyorsun.

Gelecek mi, gelmeyecek mi bilmiyorsun ama bekliyorsun.

Belki uzansan dokunabilirsin ona, bilmiyorsun.

Beklemek seni yoruyor, beklemek sana acı veriyor.

Sen beklemenin verdiği acının mutluluğunu seviyorsun.

Sen beklemeyi seviyorsun.

Neden beklediğini, kimi beklediğini bile bilmiyorsun.

Uzansan belki dokunabilirsin ona .

Sen beklemeyi seviyorsun.

Büyük kalabalıklar içindeki yalnızlığında…

 

Sevda kapını ne zaman çalar bilemezsin

Önce sevmeyi öğreneceksin

Önce seveceksin

 

Sevda kapını ne zaman çalar bilemezsin

Önce beklemeyi öğreneceksin

Bekleyeceksin

 

Sevda kapını kim çalar bilemezsin

Önce bilmeyi öğreneceksin

Bileceksin

Gelecek olan

Umudunun gölgesidir

Kim bilir ne zaman gelir

Bekleyeceksin

 

Elini çabuk tut

Zaman hızla geçiyor

Sevmeyi ne zaman öğreneceksin

 

Unutma

Önce sevmeyi

Sonra beklemeyi öğreneceksin

 

Unutma beklediğin

Umudunun sadece gölgesidir

Kim bilir

Ne zaman gelir

 

Zaman silindir gibi geçiyordu üzerinden.

Sen büyük kalabalıklar içindeki yalnızlığını yaşıyordun.

Zaman beklemekle geçiyordu.

Beklediğin umudunun gölgesi idi bilmiyordun.

Belki uzansan elini tutabilirdin onun.

Bilmiyordun.

Sen beklemeyi seviyordun…