Nejat Eslen yazdı…
Önce bir tespit ile başlayalım. İtalya’nın Türkiye-İtalya maçından sonraki ilk maçını izlemiş ve şampiyonadaki en iyi takımın İtalyan takımı olduğunu, İtalya’nın şampiyon olacağını söylemiştim.
Daha sonra finali de İtalya ile İngiltere’nin oynayacağını ifade etmiştim.
İnanmayan olursa, şahidim var adını verebilirim.
Bir önceki Avrupa kupasında da Portekiz’in Fransa’yı yenerek şampiyon olacağını söylemiştim.
Buna da şahidim var, gerekirse adını verebilirim.
Gelelim İtalya ile İngiltere arasındaki final maçına.
Daha önce de ifade ettiğim gibi bu maç teknik direktörler savaşı olarak cereyan edecekti, öyle de oldu.
Maçın İngiltere’de oynanması, İngiliz takımı için büyük bir avantajdı.
İngiltere maçın ikinci dakikasında erken golü bularak önemli bir avantaj yakaladı.
İngiltere’nin hatası ise bu gol ile başladı.
İngiliz teknik direktör bu skoru koruyarak şampiyon olmak istedi.
Olumlu amaçlı hücum futbolu yerine kademeler halinde, olumsuz amaçlı savunma oyunu tercih etti.
İtalyan takımının futbolcuları yetenekli ve hırslı idiler, şampiyon olmak için savaştılar, İtalyanlar takım oyunu iyi oynuyordu.
Yine de kademeli İngiltere savunmasını geçmek ve golü bulmak çok zordu, İtalyanlar inançları ve hırsları ile bunu başardılar ve maçın uzamasını sağladılar.
Özetle, oyunun kaderini, İngiliz teknik direktörün olumsuz amaçlı savunma oyununu tercih etmesi, İtalyan teknik direktörün ise olumlu amaca hizmet eden atak oyunu tercih etmesi belirledi.
Bir önceki yazımda ifade etmiştim.
Zamanında Napoleon’a sormuşlar; ‘’Şanslı general kimdir?’’ diye. Napoleon cevap vermiş; ‘’Cesur olan general şanslı generaldir:’’ diye.
‘’Futbolda da öyledir, cesur teknik direktör, şanslı direktördür, cesur teknik direktörün takımı şampiyon olacaktır.’’ diye yazmıştım.
Cesur teknik direktör, İtalya’yı şampiyon yaptı.
Cesur olamayan İngiliz teknik direktör ise şansını ve finali kaybetti.
Bu finalde, en dikkat çekici durum, kritik penaltıları, penaltıları atmak için uzatmaların sonunda oyuna giren siyahilerin kaçırması idi.
Fransa’nın elendiği maçta, en kritik son penaltıyı kaçıran futbolcu da siyahi idi.
Bu bir suçlama değil, sadece bir tespit.
sayın Mancini büyük Galatasaraylı. Kendisini ve şampiyonu tahmin eden sizi tebrik ederim.
Kupanin verilmesi icin… birinin yenmesi, digerinin yenilmesi gerekiyordu….,… tüm Spor dallarinin… spor gözlügünden bakilmasi en dogru bakis acisidir…,..
Camide siyaset yapilmasi ne kadar yanlis ise, sporda milliyetcilik… bir okadar yanlisdir..,.. yukaridaki yazinin negativ niyetli yazilmadigini sahsen inaniyorum, fakat icindeki bir cümle.. irkcilara malzemedir… zira, insan olarak.. dur deyince.. vur diye anliyoruz…
Spor mu?
Spor nedir?
“Bu finalde, en dikkat çekici durum, kritik penaltıları, penaltıları atmak için uzatmaların sonunda oyuna giren siyahilerin kaçırması idi.Fransa’nın elendiği maçta, en kritik son penaltıyı kaçıran futbolcu da siyahi idi.”
Peki bu tespiti ,yazinin sonunda bilhassa belirtmenizin sebebi nedir?
Ben de size bu genc futbolcularin (Siyahi degil ! Genc ve tecrübesiz!) penaltiyi neden kacirdiklarini anlatayim;
Bir Teknik Direktör, 120 dakika boyunca o sahada top kosturmayan, o macin atmosferine girememis, “sen aslinda cok da gerekli degildin bu mac icin, ama gel bari yorulan abilerinin yerine vur bakalim toplara” düsüncesiyle sahaya saldigi , bu tecrübesiz, asla bir kupa finalinin yükünü tasiyamayacak genc masum futbolculara , beceriksiz oyunun bilancosunu yikmak isterse, iste bunu yapar.
Yoksa ben sahsen, ” ah elime tam da firsat gecmisken, ben kolonilestirilip, sömürülmüs vatanimin, atalarimin intikamini alayim da görsün bu Emperyalist kan emiciler” diye topa vuramadigini hic mi düsünmüyorum.
Size ne komutanım yahu, İngiltere ve İtalya yapsın bırakın bu analizlerini. Siz tur atlatmadınız.