Nejat Eslen yazdı…
Hüzünlü bir sevda şarkısı çalıyordu
Bir kere, beş kere, on kere dinliyordum
Sen henüz doğmamıştın
Yaşamamıştın, beni tanımamıştın
Ben her gece senin gölgene sarılıp uyuyordum
Günlerim seni beklemekle geçiyordu
Seni beklemekten kendimi alamıyordum
Aniden karşıma çıkıyordun
Adın neydi bilmiyordum
Yağmurlar başlamıştı, ıslanıyordun
Uzun saçların vardı, gülümsüyordun
Elimden tutup beni uzaklara götürüyordun
Ben her gece senin gölgene sarılıp uyuyordum
Seni sevmekten kendimi alamıyordum
Sen yoktun
Islanmıştın
Beni tanımamıştın
Ben senin adını bile bilmiyordum
Her köşe başında seni bekliyordum
Her gece senin gölgene sarılıp uyuyordum
Seni sevmekten kendimi alamıyordum
Sanki seni beklemek için yaşıyordum
Seni beklemekten kendimi alamıyordum
Nejat Eslen 8 Temmuz 2021
Nejat Paşam,
Sizde ne mârifetler varmış. Ben şiirden pek hoşlanmam ama bu şiiri meselâ rakı masasında birisi okusa seve seve dinlerim.
Umarım hayalindeki idealin uzun saçlı sağlıklı sevgilimiz, devleti görür sarılırız.
Geçmişin hayalin de yağmurlarında ıslanan sevgilinin hüzünlü şarkılarını söyleyerek, sevgiliyi kutsarız.
Bunun içinde sevmeye değer, beklemekte aşka ait, beklemenin de başka bir hazzı var…
Umarım daha önce beklenen kişi çıkar
Aynı dün akşamki gibi, çok güzel bir etki yarattı komutanım…