Yunanistan’ın, Türkiye’ye yönelik giderek artan tahriklerinin nedenlerine ilişkin birçok yorum yapılıyor.
En çok da “iki ülkenin de seçim sürecinde bulunması nedeniyle Başbakan Miçotakis ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın seçim hesaplarıyla hareket ettiği, milli duygular üzerinden siyaset yaptığı” yorumunu duyuyoruz.
Amerika Birleşik Devletleri’nin bölgesel çıkarları gereği Yunanistan’ı Türkiye’ye karşı kullandığını söyleyenler de var.
Aynı şekilde Türkiye’nin, Rusya ile olan ilişkileri nedeniyle kontrol dışına çıktığı için ABD tarafından Yunanistan üzerinden cezalandırıldığını savunanlar da var.
Aralarında bu konunun da olduğu birçok gelişmeyi, Türkiye’de önemli görevlerde bulunmuş 4 yabancı isimle konuştum. Onların çarpıcı yorumlarını daha sonra yazacağım.
Ama şimdilik Mayıs 2013’e kadar ABD’nin Ankara Büyükelçiliği’nde görev yapan, ancak daha çok Irak’ın kuzeyindeki Erbil ve Süleymaniye kentlerinde zaman geçiren, şimdilerde de ABD’nin Ortadoğu İşlerinden Sorumlu Dışişleri Bakan Yardımcısı Barbara Leaf’ın kadrosunda olan asker kökenli diplomatın çarpıcı yorumunu aktarmakta yarar var.
Halen İstanbul ile Kiev arasında mekik dokuyan bu ABD’li diplomat (!) şöyle diyor: “Başımıza açtığı bunca derdin ve dik başlılığının hesabını Türkiye’den mutlaka soracağız. Türkiye’yi hizaya sokacağız.”
Bu ifadelerin kabul edilmez olduğunu söz konusu ABD’li diplomata söylediğimde aldığım yanıtı ayrıca yazacağım.
Şimdi asıl konuya yani ABD’nin, Rusya’yı kuşatma planına gelelim.
Önünüze Avrupa, Ortadoğu, Kafkasya ve Orta Asya’yı kapsayan bir harita alın.
En kuzeydeki Finlandiya’dan bir çizgi çekmeye başlayın.
Bu çizgiyi İsveç ve Baltık ülkelerinden (Estonya, Letonya, Litvanya) geçirerek Doğu Avrupa ülkelerine getirin.
Burada çizgiyi Polonya’dan devam ettirerek, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Romanya, Macaristan, Romanya ve Bulgaristan’a ulaştırın.
Sonra da çizgiyi Yunanistan’a uzatın ve Ege adalarından Kıbrıs’a çekin.
Devamında çizgiyi Kıbrıs Rum kesiminden Suriye’ye uzatıp, Irak’tan geçirin.
Buradan da çizgiyi Güney Kafkasya’da Ermenistan’a, Gürcistan, Kazakistan, Kırgızistan ve Tacikistan’a doğru uzatın.
İşte bu tüm bu çizginin tamamlanmasının önündeki engellerin başında Türkiye geliyor. Nasıl mı?
Önce çizginin başlangıç noktasına gidelim. Finlandiya ve komşusu İsveç’in NATO üyeliği ABD için hayati önem taşıyor. Ama burada bir sorun var. Sorun ise bu iki ülkenin üyeliğine onay vermeyen Türkiye.
Doğu Avrupa’da, Polonya’dan başlayarak Yunanistan’a kadar uzanan hatta sıkıntı yok.
ABD, Dedeağaç ve Ege adalarında askeri üsler kurarak, Yunanistan’daki varlığını güçlendirdi. Ancak burada da bir sorun ortaya çıktı.
Türkiye, Ege adalarının silahlandırılmasına tepki vererek, aslında Yunanistan için değil bizzat ABD için sorun oluşturuyor.
Devam edelim, ABD, çizgiyi Doğu Akdeniz üzerinden Kıbrıs’a çekerken, bir kez daha sorunla karşılaşıyor.
Türkiye, Libya ile yaptığı deniz sınır anlaşması, sondaj faaliyetleri, MEB (ekonomik münhasır bölge) ve Mavi Vatan doktrini ile bir kez daha ABD’ye sorun yaratan ülke konumunda.
ABD, çizgiyi Kıbrıs Rum kesimine ulaştırdığında ise karşısında yine bir sorun buluyor. Çünkü Türkiye, Kıbrıs’taki askeri varlığı ve açtığı, ayrıca açmayı planladığı üslerle ABD’nin hiç hoşuna gitmeyen bir tarzda adada duruyor.
ABD Rum Kesimine silah ambargosunu kaldırarak adaya ilk adımı attı. ABD biri deniz biri de hava olmak üzere 2 üssü Rum Kesimi’nde kuracak.
Devam edecek olursak, ABD Rusya’yı kuşatma çizgisini Suriye üzerinden Irak’a çekerken her iki ülkede de yine karşısına Türkiye çıkıyor.
Türkiye’nin düzenlediği ve düzenleyeceği operasyonlarla ABD’nin müttefiki, paralı askeri terör örgütü PKK-YPG’yi vurması büyük sorun oluşturuyor.
ABD özellikle Suriye’de, Türkiye’nin yapacağı yeni operasyonlara izin vermeyeceğini sert bir dille birçok kez tekrar etti. Daha da ileri giderek, teröristlerle Türkiye sınırına 500 metre mesafede ortak tatbikat yaptı.
Çizilmek istenen çizgiye devam edelim. ABD’nin Rusya’yı kuşatma planının yeni ayağı ise Ermenistan.
Karabağ savaşında işgal altındaki topraklarını kurtarmak için mücadele eden Azerbaycan’ın yanında Türkiye’nin olması ABD’de büyük bir rahatsızlık yaratmıştı.
ABD, Türkiye’nin Güney Kafkasya’da artan önemi ve oynadığı rolü, çıkarlarına ve Rusya’yı kuşatma planına aykırı görüyor. Bunu göstermek için de Temsilciler Meclisi Başkanı Nancy Pelosi’yi Erivan’a gönderdi.
Yazının başından beri çizmeye çalıştığım Rusya’yı çevirme çizgisindeki 5 sorunlu nokta var. Daha açık bir deyimle, 5 noktada da ABD’nin karşısına çıkan sorunların adı Türkiye.
Bu sadece Rusya değil aynı zamanda Türkiye’yi de çevirme planıdır.
İktidara kim gelirse gelsin karşısında bulacağı tablo budur.
F-35 projesinden dışlanmanın da F-16 savaş uçaklarının verilememesi sorununun da Washington’un Ankara’ya yönelik yaptırımlarının da Yunanistan’ın öne sürülerek Ege Adalarından başlayarak bir dizi sıkıntı yaratılmasının da Amerikan askeri varlığının Yunanistan’da gözdağı verircesine artırılmasının da Ermenistan’ın yeniden Azerbaycan’a saldırılar düzenlemeye cesaretlendirilmesinin de ABD ve AB yönetimlerinde sürekli yükselen Türkiye karşıtlığının da arkasında Rusya’yı çevirme çizgisindeki 5 noktada yaşanan sorunların Türkiye’den kaynaklandığı düşüncesi var.
Bu konuya Amerikan, İngiliz, Fransız ve Rus diplomatlara yönelttiğim sorular ve aldığım yanıtları paylaşacağım yazıyla devam edeceğiz.
Boyun egen kuzu gibi bir iktidari is basina getirirler olur biter ustelik tum solcular da destekler hepside emperyalizme karsidir tabi canim
En azından bağımsız ve başı dik bir dış politika izlediğimizi düşman kabul etmiş.icerideki muhalefet kabul etmese de olur.
Az beklesinler,CHP ve İyi parti gönüllü olarak çizgiyi tamamlayacak görünüyor.
bizim gibi iç adaleti sefil bir durumda olan ülkelerin, halkına bu tür denklemleri anlatması hemen hemen imkansızdır. terörist kimdir kim değildir gibi temel konularda bile bir araya gelemeyen, terörü sulandıran bir chp ve hdpkk var. insanlar ekmek derdinde, sefalet içinde. şimdi zenginlerin kral edasıyla yaşadığı bu toplum kime, neye göre bunları düşünecek? yada her gün televizyonlarda saatlerce konuşup karmaşık hale getirilen basit konuları kime neye göre anlayıp idrak edecek. tımarhane gibi? bir işçi asgari ücretle çalışsın, 10 saat 14 saat, hiçbir güvence yok, sigorta isterse yatırırlar istemezse yatırmazlar, zenginler de mülteci daha ucuz işçi ile daha zengin olsun ama bu arada bu sefaletin içinde koltuk kavgasına bu denklemleri göz önünde bulunarak baksın. ben size söyleyim, insanlar o çizgi nerden geçiyor diye düşünecek durumda değil. ekmeğin geçtiği çizgi finlandiyamı? ermenstanmı? yoksa ankara mı? derdinde değil doğal olarak. nokat
“Dik başlı” algısını sevdim.
Ne mutlu coğrafyamız ABD ve AB azılı emperyalistlerine karşı.
Muhalif arkadaşlar kızacak ama bu ‘sorunlu duruşu devam ettirmeyi üst seviyelere çıkarmayı bir kenara bırakın, 180 derece dönüş yapıp turkiyeyi eski eksenine oturtmak için sıraya girmiş halde tüm muhalefet..delili mi? Dış politika konusunda hiçbirinin ağzını bıçak açmıyor..
Türkiye’nin bölgede kendi çıkarları doğrultusunda hareket etmesi, farklı hesapları olan ABD’yi rahatsız ediyor elbette. Ellerinize sağlık Sayın Evren, yazının devamını bekliyoruz.