
Sitemizi Google aramalarında tercih edilen kaynak olarak ekleyin.
İsmet Hergünşen yazdı…
Üç fil bir odaya girdi.
Biri dedi ki: “Ben tarih yazmaya geldim.”
Biri dedi ki: “Ben tarihi yönetmeye geldim.”
Üçüncüsü dedi ki: “Ben tarihe ev sahipliği yapmaya geldim.”
Yaklaşık 90 dakika dans ettiler. Kimse kimsenin ayağına basmadı. Neden basmadı? Çünkü ortada basılacak bir zemin yoktu.
Dans bitti, bir kağıda şunu yazdılar:
“Nükleer savaş kazanılamaz ve asla yapılmamalıdır.”
Altına üçü de imza attı. Dünya rahat bir nefes aldı. Meğer bunca zamandır bunu bilmiyormuşuz.
Ukrayna kapıyı çalıp sordu:
“Ya biz?”
Üç fil koro halinde cevap verdi:
“Sen bu toplantının konusu değilsin, sen ara konusun.”
Ertesi sabah bir fil uyandı:
“Çok verimli geçti,” dedi.
Aynı saatlerde başka bir filin askerleri Ukrayna’ya füze attı.
Üçüncü fil de görüşmeleri “olumlu, yapıcı ve verimli” diye nitelendirdi.
Sonra fotoğraf çektirmeye çıktılar.
Yalta’da adamlar paltolarıyla, üniformalarıyla, yorgunluklarıyla poz vermişti. Kıyafetler gerçekti, çünkü savaş gerçekti.
Bunlar takım elbiseyle geldi. Kıyafetler ütülü, cümleler ütülü, gülümsemeler ütülü.
Biri kırmızı kravat taktı, biri bordoya çalan kırmızı, biri mavi. Herkes dedi ki:
“Bakın, mesaj veriyorlar!”
Herkes baktı. Mesaj şuydu:
“Biz kravat takmayı biliyoruz.”
Yalta’da dünya nüfuz alanlarına ayrılmıştı.
Shenzhen’de dünya bölüşülemedi. Çünkü dünyayı bölüşme fikrinin tarihsel masası çoktan Berlin’de kurulmuştu.
Fillerin dansı bitti. Filler gitti. Sahne boş kaldı. Ortada sadece bir fotoğraf ve üç kravat kaldı.
Filler gitti sanmıştık. Meğer gitmemiş, kravatlar konuşmaya başlamış.
Artık diplomasi masada değil, kravatta yapılıyor.
Kırmızı kravat diyor ki:
“Ben güçlüyüm, ben kararlıyım.”
Mavi kravat diyor ki:
“Ben sakinim, ben güven veriyorum.”
İkisi de doğru söylüyor olabilir. Ama ikisi de barış demiyor.
Masada konuşulamayan ne varsa kravata yüklenmiş.
Ukrayna’yı konuşamamışlar, kravat konuşmuş.
Ateşkesi konuşamamışlar, kravat konuşmuş.
Sınırı konuşamamışlar, kravat konuşmuş.
Bir ara biri sormuş:
“Kravatlar güzel de, barış nerede?”
Üçü birden kravatlarını düzeltmiş. Barış da düzelmiş sayılmış.
Eskiden diplomasiye “Anlaşmaya varıldı mı?” diye sorulurdu.
Şimdi “Kravatlar uyumlu muydu?” diye soruluyor.
Son sözse; Kravatlar uyumluydu. Dünya uyumsuz kaldı.