Hüseyin Vodinalı yazdı…
Putin, Ukrayna’da mevcut statüko üzerinden bir anlaşma istiyor.
Biden (ve onu perde gerisinde yöneten oligarşi) ise seçime dönük bir zafer veya olmazsa savaşın devamını istiyor.
Ukrayna perişan, askeri kalmadı, silahı yetmiyor.
Boru hattı, köprü, baraj sabotajları ile idare ediyor.
Son kozu çok tehlikeli; kirli bir nükleer bomba veya Zaporojye nükleer santralinin patlatılması.
Suçu her zamanki gibi Rusya’ya atacak.
NATO ülkelerinin üzerinde yayılan nükleer bulutlar savaşın genişlemesini sağlayacak. Yani Ukrayna liderliğinin iplerini ellerinde tutan Amerikalılara göre.
Ne de olsa onlar epey uzakta ve güvendeler.
Ama bence asıl plan, NATO’nun en büyük ordularından ve ABD’nin Avrupa’daki en sadık uydularından olan Polonya’yı devreye almak.
Polonya Ukrayna’daki savaşın en başından beri oyunda aslında.
Ancak yedek kuvvet ve lojistik merkezi olarak çalışıyor.
Rus Savunma Bakanlığı’na göre savaşın başından beri binlerce Polonya ‘paralı’ askeri Ukrayna’da öldü.
Polonya üzerinden gönderilen Amerikan silahları da Varşova’ya kritik bir önem getiriyor.
Son olarak Belarus’ta darbe yapması için eğitilen Belarus muhalif güçleri Polonya merkezli.
Benim iddiamı güçlendiren olaylar zinciri yeni değil ancak olayların gelişme ivmesi yeni.
Polonya’nın Rus düşmanı ve Amerikan aşığı Cumhurbaşkanı Andrzej Duda, 28 Haziran’da (dün) Kiev’e gitti ve diğer bir ABD kuklası olan Zelensky’ye, “biz de oyuna giriyoruz” mesajı verdi.
Bunun için kritik eşik ise Temmuz ortasında Vilnius’ta yapılacak NATO Zirvesi.
Kiev’de yanında Litvanya Cumhurbaşkanı da olan Duda, Kiev’de Rusya’nın saldırılarına rağmen
Ukrayna’nın galip geleceğini belirterek “Vilnius’taki NATO zirvesinin mümkün olduğunca belirleyici olması ve Ukrayna’nın NATO üyeliğine ilişkin net perspektif getirmesi için mümkün olan her şeyi yapıyoruz” dedi.
Temmuz NATO Zirvesi kritik.
Ukrayna’nın kaybetmemesi için ne yapılabilirse o yapılacak.
Polonya’nın bu noktada önemi de giderek artıyor.
“Ukrayna’nın Yeniden Yapılanması Konferansı” 21-22 Haziran günlerinde Londra’da düzenlendi ve Rusya’ya karşı savaşın yeni bir aşamasına geçişe işaret etti: ABD, NATO ve AB sadece Kiev’i silahlandırmaya devam etmekle kalmıyor, aynı zamanda Avrupa’yı Rusya ile uzun süreli bir çatışmanın ön cephesi haline getiriyor.
Duayen İtalyan Yazar Manilo Dinucci, “Avrupa için ‘Kore Çözümü’. AB’de ‘Askeri Sınır Çizgisi’ oluşturun, Ukrayna’yı Polonya’nın Vesayeti altına alın” başlıklı son yazısında, planın ne olabileceğine dair birkaç göstergeye işaret etti:
1) Avrupa’da, Kore yarımadasını 70 yıldır ikiye bölen çizginin benzeri ve Rusya ile ateşkes yoluyla resmi olarak askerden arındırılmış bir askeri sınır çizgisi oluşturun.
2) Resmen NATO dışında kalan Ukrayna’yı, Kiev’in resmi talebi üzerine üç Baltık Cumhuriyeti ve muhtemelen diğer NATO ülkelerininkilerle birlikte askeri güçlerini kalıcı olarak konuşlandıracak olan
Polonya’nın “vesayetine” sokma niyeti var.
Dolayısıyla, “Ukrayna’nın yeniden yapılanması” maliyeti 400 milyar ile 1 trilyon dolar arasında olması bekleniyor ve bu da Avrupa Birliği’ne havale ediliyor.
Askeri işler ise Polonya’ya bırakılıyor.
Plan, aslında “Ukrayna karşı saldırısının ” başarısızlığından kaynaklanıyor.
RAND Corporation analisti Samuel Charap, “Kazanılamaz bir savaş, Washington’ın Ukrayna’da bir oyun sonuna ihtiyacı var” diye yazıyor: “Sahada her iki taraf için de tam bir zafer neredeyse imkansız. Gerçek barış imkansızdır. Ancak iki tarafın Kore tarzı bir ateşkes hattına razı olması da mümkündür.”
Bu senaryo, eski NATO genel sekreteri Anders Rasmussen tarafından daha da detaylandırılıyor:
“Polonya’nın Ukrayna’ya özel yardım sağlamakla çok meşgul olduğunu biliyoruz. Polonya’nın bu bağlamda Ukrayna’ya asker gönderme olasılığını göz ardı etmiyorum.”
Rusya ile tarihi düşmanlıkları bulunan Polonya’nın, Ukrayna yerine oyuna girmesi için güçlü bir sebebi de var: Ukrayna’nın batısında tarihte kendisine ait olan Lvov gibi şehirleri ve toprakları geri almak.
Polonya, Leh Walesa, Papa 2. Jean Paul ve Zbigniew Brzezinski gibi isimlerle, Doğu Avrupa ve Rusya’ya yönelik Amerikan siyasetlerinin tamamlayıcısı olarak bugün de iddialı hedeflere koşuyor.
Türk Jeopolitik üstadı Amiral Cem Gürdeniz’e göre, Polonya, 2015’ten itibaren Polonya Cumhurbaşkanı Andrzej Duda tarafından 3 Deniz Girişimini ilan etti ve neredeyse 100 yıl sonra Józef Piłsudski planı yeniden canlandırıldı. (https://www.veryansintv.com/yazar/cem-gurdeniz/kose-yazisi/polonyanin-turkiyeyi-etkileyen-riskli-jeopolitik-hamlesi-uc-deniz-girisimi/)
Girişim, Baltık, Karadeniz ve Adriyatik Denizleri arasında yer alan on iki ülkenin ekonomik ve altyapı gelişimini hedefliyordu.
NATO’da ABD fedaisi olma rolüne fazlasıyla güvenen Polonya, Brüksel ve Almanya’yı atlayarak bölge liderliğine soyunuyor.
Gürdeniz’den devam ediyorum: “Girişimin ulaştırma altyapı yatırımları arasında, NATO’nun doğu kanadındaki askeri hareketliliğine katkı sağlayacak en önemli koridor Via Carpatia’dır. Bu eksen, Litvanya’daki Klaipeda limanını Polonya, Slovakya, Macaristan, Romanya ve Bulgaristan yoluyla Yunanistan’daki Selanik’e bağlamayı amaçlamaktadır. Bu ve diğer ulaşım koridorları NATO’nun kuzey güney ve diğer koridorlarla doğu hattı boyunca caydırıcılığını artırması için önemli görülmektedir.”
Anglosakson jeopolitiğinin emrinde Rusya ve hatta Batı Avrupa’yı bile karşısına almayı düşünebilen bir Polonya şimdi sıcak savaşın eşiğinde.
Ukrayna’nın aksine NATO üyesi olan Polonya, 2. Dünya Savaşı’ndaki gibi (özne olmayıp nesne olsa da) ateşleyici role soyunuyor.
Ancak tarihte hep görüldüğü üzere, Polonya, Baltıklar ve Ukrayna gibi kenar ülkeler savaşın sonunda hep zararlı çıkmıştır.
Asıl mesele her zaman, “savaşın iş için iyi olduğunu” düşünen batılı oligarşidir elbette.
