Ankara’da havada helikopterleri gördüğümüzde, eyvah yandık, yollar yine kapalı!
Çünkü Cumhurbaşkanımızın gelişi iki saat gidişi iki saat, bir öğle sonrası iptal!
Yani cumhurbaşkanımızın gelişi tören, gidişi tören üstelik ‘resmi tören!’
İşte dün, yollar yine kapalı, millet sinirden delirmiş ama ağızlarını korkudan bıçak açmıyor, derken, Abdülaziz’in 1857 yılında doğan (şehzade, veliaht) Yusuf İzzettin Efendi’nin şaşaalı resmi törenleri geldi aklıma!
Vahdettin, entrikalarla önünü kesip padişah olmasaydı, Osmanlı’nın son padişahı Yusuf İzzettin Efendi olacaktı!
Abdülaziz, henüz 1860’lı yıllarda taht sırasını bekleyen başka şehzadeler varken (Abdülmecit’in çocukları) temayülleri-kuralları değiştirip oğlunu ilk sıraya çıkartmak ister!
Bu hırsla Yusuf İzzettin henüz altı yaşında Kara Kuvvetleri’ne yazılır ve çavuş yapılır, ki, o güne dair bir fotoğraf vardır, Yusuf İzzettin resmi üniforma giydirilerek KUCAKTA taşınır, kucakta resmi tören selamlanır!
Bitmedi, film yeni başlıyor, Yusuf İzzettin’e 9 yaşında BİNBAŞILIK rütbesi verilir, ki, tam da bu sırada Prens Karl İstanbul’u ziyaret eder, ve Yusuf Efendi 9 yaşında resmi tören taburunu yönetip resmi geçit yaptırır!
Dokuz yaşında çocuk resmi geçit törenine komutanlık yapıyor!
Bu bir komedi filmi değil, Osmanlı merasimi!
Yetmedi, Yusuf İzzettin, 11 yaşında albaylığa (miralay) yükseltilir ve askeri manevralarda hazır bulunur!
Yetmedi, Yusuf İzzettin, 13 yaşında tuğgeneralliğe (mirliva) yükseltilir!
Yetmedi, Yusuf İzzettin, 14 yaşında ferikliğe (general) yükseltilir!
Yetmedi, Yusuf İzzettin, 15 yaşında müşirliğe (mareşal) yükseltilir!
Yusuf İzzettin’e çocukluğundan beri özel hocalar Fransızca dersi verir, ancak, hocalarının dahi hatıralarında Yusuf İzzettin’in Fransızca konuşabildiği-konuştuğu hiç duyulmamıştır!
Ancak, gelin görün ki Yusuf İzzettin askerliği çok sevmekte ve her gün mesaiye gitmektedir, ve sorun buradadır, Yusuf İzzettin Efendi her gün iki saat geliş merasimi iki saat gidiş merasimiyle uğurlanır!
Ve koskoca ordu komutanlarının (Serasker) her iş günü merasim yüzünden heba olur, mesailerini yapamaz hale gelirler, kime şikayet edeceksin, ağızlarını açamazlar, ancak Cumhuriyet sonrası hatıra yazabilenler bu kara komediyi acı acı yazacak bir ortam bulurlar!
Çocuk yaşta mareşal yapılır ancak babası padişah Abdülaziz Yusuf İzzettin Efendi’yi çocukluğunu da yaşaması için İran’ın çok meşhur bir masal anlatıcısını İstanbul’a getirir!
Ve çok zengindir, Yusuf İzzettin Efendi’nin yüzlerce dükkanı ve hazinelerine göz diken İttihatçılar, Abdülhamit’i devirmek için Yusuf İzzettin’i kafalayıp yardım isterler! Yusuf İzzettin Efendi ittihatçıların da gözdesidir! Yusuf İzzettin İttihatçıların Abdülhamit’i devirip kendini padişah yapacaklarına imanı tamdır! Taht kavgaları bitmez! Vahdettin’in tezviratından kurtulamaz ve Vahdettin’in sırasını aldığını öğrenince de kahredip bileklerini usturayla kesip intihar eder!
Hem Abdülhamit’e verilen jurnallerde ve hem de Yusuf İzzettin’in terekesinde çok gizli bilgiler ortaya çıkar!
Abdülhamit taht kavgasında İngilizlerle ittifaka Yusuf İzzettin Efendi’nin gizlice Rus çarıyla anlaştığı ortaya çıkar! Burada duralım…
Aradan 140 yıl geçti, bugün de taht kavgasında Tayyip önce Amerika’yla işi sıkı tutup iktidara gelmişti, ancak bugün Tayyip iktidarını Putin ayakta tutuyor, ve bugün muhalefeti (altılı masayı) destekleyen Amerika ve İngiltere! Yani, değişen bir şey yok!
Tayyip bey, geçen hafta da Ankara’da muhtarlarla ilgili bir açılış yapmıştı, bir öğle sonrası, resmi açılış sebebiyle şehir trafiği iptal olmuştu! Saraya doymamıştık şimdi de ‘merasim’ şehri oluverdik!
Ağırlama, karşılama, açılış, tören, koruma ordusu, merasimlerde de saray şatafat, lüks, şahsi hazineler, taht, saltanat, Osmanlı’da kaldığı yerden devam ediyor!
Padişahımızın dünkü merasimine Van’dan dahi Anadolu’dan binlerce otobüs geldi!
AKP’li belediyeler onbinlercesini otobüslere doldurup doldurup gönderdiler!
Padişahım çok yaşa, diye tezahüratları için!
Sebep?
Tayyip bey, Cumhuriyet’in ikinci yüzyıl vizyonunu açıklayacakmış!
Oysa bugün Cumhuriyet bayramı!
Gidin Anıtkabir’e, milyonları göreceksiniz!
Hiçbirine otobüs tutulmadı, hiçbiri için tören yapılmıyor, hiç birinin resmi bir görevi yok, ama milyonlarca insan bilmem hala ve niye Anıtkabir’e koşuyor!
Çünkü Vahdettin’i de Yusuf İzzettin Efendileri de, Dürrizadeleri de, Mustafa Sabrileri de, fesli kadirleri de, Ali Kemalleri de, Davutoğulları da, sarayı da, ciğerleri yanmış halkımız çok iyi tanıyor, biz nasıl bir felaketin içine düştük diye inliyor!
Cumhuriyet’e meydan okuyanları iyi tanıyorlar!
Mesela, başörtülü AKP’li vekil Zehra Taşkesenlioğlu’nu hepsi iyi tanıyor, narko siyaseti de iyi tanıyorlar, anayasaya aykırı şekilde tevhidi tedrisata karşı medreselerde okutulan milyonlarca çocukların nasıl bir geleceğe hazırlandıklarını da iyi biliyorlar, nicesini de… ancak…
Ancak kimse padişah korkusundan ağzını açıp bir şey diyemiyor, fısıltıyla konuşuyorlar!
Ama bütün pislikleri cin gibi hepsi biliyor!
Düşünün, Türkiye’de başbakanlık yapmış Binali Yıldırım Azerbaycan’da çok ağır bir kaza geçirdi ve ölümcül bir ameliyat masasından kalktı, ve ama, Türkiye’nin yaşayan en zengin bir kaç adamından biri olan Binali Yıldırım’a AKP’liler dahi bile bir geçmiş olsun mesajı vermedi! Medya geçmiş olsun demedi, yüzlerce yandaş yazardan tek bir kişi geçmiş olsun gelmedi!
Ülke yönetmiş bu kadar büyük bir devlet adamına hiç kimse neden geçmiş olsun, demez!
Tarih bilirseniz, anlamak çok kolay!
Abdülhamit iktidara gelince, Yusuf İzzettin gözden düştü, ölene kadar mareşal Yusuf İzzettin’in yüzüne bakan olmadı!
Binali Yıldırım da gözden düştü, taht iddiası kalmadı!
Ancak Arena spor salonunda, dün, uyuşturulmuş AKP’li kitleler Tayyip Erdoğan’ı çılgınca alkışlarken sindirilmiş susturulmuş kitleler dişlerini sıkmış merasim sona erse de işimize gücümüze evimize gitsek derdine düşmüştü!
Korkudan sindirilmiş kitleler kaderlerine razı dört saat kilitlenmiş trafikte serzenişte dahi bulunacak mecalleri kalmamış! İtiraz eden şikayet eden feveran eden yurttaşlık gitmiş gölgede çer çöp kaldırım kenarına süpürülmüş rehine köleler kalmış!
Ne diyelim, Cumhuriyet’in ordusu, hukuku, meclisi, denetim organları lime lime imha edilirken Ankara sokaklarına taşınmış kitleler Cumhuriyet Bayramı’ndan bir gün önce: Padişahım Çok Yaşa, diye yeri göğü inletti, yine gelişi iki saat gidişi havada helikopterlerle iki saat sürdü!
Bence de bayramı yanlış bir yerde kutluyoruz!
Cumhuriyet’e inanmış bir muhalefet olsaydı!
Başörtünün, dini istismarın, Osmanlı heveslerinin, ümmetçiliğin, rüşvetin yolsuzluğun simgesi olarak, milyonlarca Cumhuriyetçi, yakalarına Zehra Taşkesenlioğlu’nun fotoğrafını takarak Cumhuriyet’i sinmeden kutlayabilirdi!
Yusuf İzzettin Efendi’nin 15 yaşında mareşal yapılması, az bile…
AKP’li İslamcılar ‘dokunulmazlık’ arşıala makamına çoktan ulaşmış!
Allah’ın dostu, evliya, melek, fenafillah mertebesindeler!
Melek, nedir, korku bilmeyen, suç işlemesi mümkün olmayan, sıçmaya ihtiyacı olmayan, herkesin bildiği ama kimsenin dokunamadığı, ele gelmeyen, ağırlığı olmayan, göklerin imtiyazlı varlıkları!
Kamu iktisadi teşebbüsleri satılmış yaylaları sahilleri yağmalanmış herkesi hukuk önünde eşitleyen anayasası rafa kaldırılmış! Ve melekleri bulup hesap sormak mümkün değil!
Ve, Fetö’yle ortaklık PKK’yla açılım yapıp onuru kırılmış Cumhuriyet, oysa, imkansızı denemişti!
Padişahı saltanatı hanedanı tarikatları destansı devrimlerle ilga edip kaldırmıştı, otuz yıl Abdülhamit istibdatı ve 10 uzun yıl süren savaşlardan sonra Türk Milleti’ne Cumhuriyet hakikaten tarihlerimizin en büyük bayramı oluvermişti!
Şimdi bakıyorum, atanmış muhalefete, zafere inanmayan insanlar, kimle nasıl mücadele edecek?
Milli mücadeleye inanmamış insanlar neyin bayramını kutlayacak!
Dünya medya tarihinde bir ilk, 0,5 oy alan Babacan her hafta düzenli şekilde ana akım medyaya çıkartılıyor!
0,5 oy alan partiler taht kavgasında başımıza generalliğe mareşalliğe yükseltiliyor!
Altılı masanın toplanma törenleri üç hafta sürüyor, ne konuşuyorlar, bilen yok, hiç birinin eseri kimliği şahsiyeti yok!
Bin yıldır süren veliaht şehzade saray, taht kavgası, şimdi de Kılıçdaroğlu’yla Akşener arasında taht sırası kavgası çıktı! Zaten bir bildiri yayınlayıp, Cumhuriyet’i ilga edeceklerini önceden deklare etmişler, Abdülmecit gider Abdülaziz gelir, Abdülhamit gider Mehmet Reşat gelir, hala gün gelir sıra bize de gelir hevesinde bomboş hayallerdeler ama maşallah Babacan’ı birileri müşirlik rütbesine çıkartmış bile!
Özgürlük, nedir, bilen yok!
Bağımsızlığın coşkusunu neşesini bilen yok!
İstisnasız hepsi kokuşmuş hanedanlığa göz dikmiş, sıra bize de gelir mi, diye!
İnsan olma onuru, eşit ve hür yaşamak, zenginlikleri herkese eşitçe ve kardeşçe bölüşmek, nedir, bilen yok! Osmanlı topyekûn teslim olmuş! Uzun süren savaşlardan Anadolu’da asker kalmamış! Un yok ekmek yok! Yunanlılar Ege’yi alıp İyonya’yı kuruyor! Ermeniler Doğu’da Adana’da Maraş’ta her yerde silahlanıp ayaklanmış! Karadeniz’de Pontus Rum çeteleri yüzünden kimse sokağa çıkamıyor! Ve ama hala kime karşı savaştık bilen yok!
Hala, saray entrikaları!
Araları kanlı bıçaklı, eski AKP’li husumet sahiplerinin ‘saray’ kavgalarıyla, Cumhuriyet’in hiç ama hiç ilişkisi yok!
Hem Tayyip’in hem Altı Masa toplantıya gelirken üstünden geçtikleri caddelerin adları: Gazi Mustafa Kemal Bulvarı, Talat Paşa Bulvarı, Kazım Karabekir Caddesi Fevzi Çakmak Caddesi, Reşit Galip, İnönü Bulvarı…
Ancak toplandıkları yer: Taht sırası gelecek mi vehmi içinde cinnet geçirdikleri: Yusuf İzzettin Efendi Yalısı!
Cumhuriyet korkusu ve düşmanlığı konusunda Altılı Masa’yla Tayyip arasında zerre fark yok, aynı, padişahın soyu sülbü, aynı şatafatın lüksün aynı sarayın çocukları!
Bağımsız Türkiye Cumhuriyeti kurulduğundan hala habersiz biri İngiliz’i arkasına almış diğeri Amerika’yı Rusya’yı bitmeyen bir TAHT kavgası!
Kimsesizlerin kimsesi Cumhuriyet, CHP sayesinde bu dışardan dayatılan ve atanan kokuşmuş ve çürümüş siyasetin rehinesi kölesi gömleğini bakalım ne zaman yırtıp üstünden atacak!
Yağmalanan ve imha edilen Cumhuriyet karşısında ıstırabımız çok büyüktür!
Utanç içindeyiz!
Bu kutsal bayram günü tarihlere sığmayacak korkunç acılar çekiyoruz!
Atamızın dedemize şanlı kahramanlara verdiğimiz sözleri tutamadık!
Ve bir yüzyıl sonra gittikçe yaklaşıyor Milli Mücadelenin o mutlak tek yürek sesi:
Ya İstiklal Ya Ölüm!
Yaşasın Cumhuriyet!
Nihat bey;İnanın sizi çözemedim.Siz ne istiyorsunuz ne öneriyorsunuz ,ne istiyorsunuz ,kimi destekliyorsu uz, kimi desteklermiyorsunuz,bize ne öneriyorsunuz ne yapmalıyız vs vs vs İŞİNİZ GÜCÜNÜZ DENGE UNSURUYMUŞSUNUZ GİBİ HEM ONA HEM BUNA BOL BOL SALLAMAK SANKİ SİZ VE DÜŞÜNCELERİNİZ 4*4 LÜK.YAPMAYIN.Sizin kalitenizdeki birisi yana şunu destekleyen der ya bunu yada ADAY OLUN PARTİ KURUN SİYASETE GİRİN ROTANIZI GÖRELİM.Bunu da yapsmszsınız.Size göre herkes kusurlu hatalı sakıncalı vs vs SONUÇ NEDİR NE YAPACAĞIZ NET SÖYLEYİN.Artık safınızı net ifade etme zamanınız geldi ve net önerinizide.Saygılar
ve yeniden, yeni manda. vatan millet samimisi , dosta düşmana geçmiş olsun…
“Her şeye rağmen kesinlikle bir aydınlığa doğru yürümekteyiz.
Bende bu inancı yaşatan kuvvet, yalnız aziz memleket ve milletim hakkındaki sonsuz sevgim değil, bugünün karanlıkları, ahlaksızlıkları, şarlatanlıkları içinde sırf vatan ve gerçek aşkıyla ışık serpmeye ve aramaya çalışan bir gençlik görmemdir.” Mustafa Kemal Atatürk (Atatürk’ün Ruşen Eşref Ünaydın’a 24 Mayıs 1918’de hediye ettiği fotoğrafın üzerine yazdığı yazı.) Yaşasın Kimsesizlerin kimsesi Cumhuriyet!
Viva deRobespierre
Viva Republic
Yaşasın Cumhuriyet
Yaşasın İslamiyet
bu ne ya! yorum bölümünde acayip acayip nickler. her yerde bu trolleri mi göreceğiz? Veryansın Tv yönetimi bu sorunu düzeltsin.