Kalbim Fransız ancak kıçım dünya vatandaşıdır

Nihat Genç yazdı…

II. Dünya Savaşı biter bitmez De Gaulle Paris’e girer ve hayatının en muhteşem konuşmasını yapar:

“…Felakete uğrayan Paris! Kolu kanadı kırık Paris! Istırap çeken Paris! (…) Kendi kendine özgürlüğe kavuşan Paris! Fransız ordusunun desteğiyle kendi halkı tarafından kurtarılan, Fransa’nın desteği ve yardımlarıyla yalnızca Fransa tarafından, gerçek Fransa tarafından, ölümsüz Fransa tarafından özgürlüğüne kavuşturulan Paris!”

De Gaulle Fransa’yı çok sevdiği için ‘gerçek dışı’ konuşuyor, gerçek: Fransa’yı Fransız Ordusu ve halkı kurtarmadı, Fransa’yı müttefikler İngiliz ve Amerikalılar kurtardı. Konuşmasındaki Fransa’yı Fransa kurtardı lafları De Gaulle’ün uydurması! Fransa’nın kırılan gururunu tamir edip yeniden diriltmek için böyle konuşuyor!

Yani yeni bir Fransa’nın inşası için De Gaulle’ün asıl kurtarıcı İngiliz ve Amerikalıları inkâr eden bu konuşmaya ihtiyacı vardı, De Gaulle Fransa’yı kurtaran İngiliz ve Amerilalılardan hiçbir zaman hiçbir yerde hiç söz etmedi.

Mesela on binlerce İngiliz, Amerikan, hatta Kanadalının öldüğü çıkartmada ölen Fransız asker sayısı sadece 19’dur. Yani Normandiya’ya çıkan ‘özgür Fransız ordusu’ olmadığı halde De Gaulle, radyoda bu mücadelenin Fransa’nın savaşı olduğunu söyler ve yine müttefiklerin katkısından söz etmez (Savaşta Liderlik, s.148). De Gaulle’ün kendisi dahi çıkartmadan sekiz gün sonra sahile çıktı ve sahilde öyle bir gezinti yaptı.

Yani, içerde ve dışarda Fransız milli direnişinin çok zayıf olduğu ortadadır. Fransa’nın milli direnci ve gururu naziler tarafından gerçekten kırılmıştır ve ancak, müttefikler Fransa’ya bir iyilik daha yapmış savaşın sonunda Paris’te Zafer Yürüyüşü’nün en önünde milli savaşa gösteriş dışında katkısı hiç olmayan De Gaulle’un yürümesine izin vermişlerdi.

II. Dünya Savaşı’nda Nazilerin Paris’i işgalinde Fransız siyasilerin sağ partilerin sanatçıların Nazilerle işbirliği milli bir utançtır, Yakup Kadri’nin İstanbul işgalinde yazdığı “Sodom Gomore” romanı da bizim için utançtır ancak Fransız versiyonu karşısında çok zayıf kalır!

Savaştan sonra Fransızların siyasilerini ve sanatçılarını tarttığı terazi çok basittir, Nazi işgali karşısında durdun mu durmadın mı?

Aynı soruyu bizler de sorarız, İngilizlerin İstanbul işgaline karşı kimler durdu, kimler işbirliğine girdi?

Ya da 15 Temmuz Amerikan güdümlü FETÖ işgaline karşı kimler durdu?

Mesela şimdi Boğaziçi’nde eylem yapan LGBT’ye destek imzası atan yazar şair edebiyatçı takımının alayını isim isim tanıyoruz, hiçbiri 15 Temmuz’a karşı durmadı.

LGBT’ye destek veren bu ‘takım’ ayrıca Ermenilere özür bildirisi de yayınladı, yetmedi, aynı takım Kıbrıs’ta Türk tezlerini hiç bir zaman desteklemedi. Ayrıca, Türkiye’yi zayıf düşürmek ve bölmek için FETÖ, PKK ve “Alevi derneklerini” kasıtla destekleyen Almanya ve Fransa’ya karşı bu imzacıların tek cümlesini de görmedik. Ayrıca bu malum takımın anayasanın toprak bütünlüğünü (üniter devlet) koruyan ilk üç maddesini savunduklarını hiç görmedik. Ve…?

Bu malum takımın 15 Temmuz öncesi-gecesi-sonrası siyasi duruşlarına, tutumlarına bakınız, 15 Temmuz işgaline karşı durmuşlar mı?

Hayır!

Milli olan hiç bir yerde yoklar!

Anlaşılan bu arkadaşları da “müttefikler” gelip kurtaracak.

Ve ama toplum uyur-uyanır gün gelir bir eylem olur, bu malum takım, yalandan gusül abdesti alır gibi, yine işine gelen bir eyleme destek veren imzalar atıverir ve sanki bu topraklardaki ‘direnişin-direnişlerin’ dahi sahibleri görüntüsü verirler.

FETÖ ve PKK’yı destekleyen Almanya’nın Amerika’nın Fransa’nın yanındasın, yetmedi, işgale karşı yoksun, yetmedi, toprak bütünlüğünü koruyan hiç bir siyasette yoksun, ama, allem gullem zeytinyağı gibi üste çıkmada bayağı deneyimli hünerlisin, bu malum arkadaşların içinde savaşta olmayan Fransa’yı savaşın kahramanı gibi sunan boy 1,93 cm bir De Gaulle yaşıyor olmalı.

Ve dünyaca bilinen LGBT dünyanın her yerinde sosyalist ve demokrat ve çevreci siyasetlere destek verir, mesela LGBT’nin ‘etnik milliyetçiliğe’ destek veren bildirisini dünya gözlerimle ben ilk defa Türkiye’de görüyorum, çünkü etnik milliyetçilik ‘evrensel bir değer’ hiç değildir, hatta etnik milliyetçilik siyaseti kültüründen soyutlanıp batıda tamamıyla ayıplanmış ve yasal olarak da yasaklanmıştır.

Yani?

15 Temmuz gecesi hem FETÖ’yle hem Amerika’yla hem Fransa hem Almanya’yla aynı yatakta basılıp yakalanmış malum sözümona şair yazar edebiyatçıları görünce, aklıma Paris’in kurtuluşundan sonra Alman subaylarla otelde düzüşürken yakalanan ünlü Fransız aktrist Arletty’in şu çok meşhur açıklaması gelir:

Evet, kalbim Fransız ancak kıçım dünya vatandaşıdır!