Kimisi çoşkuyla, kimisi zorunlulukla, kimisi inanarak, kimisi umutlarını çoktan yitirmiş olarak Cumhuriyet Bayramımızı kutlayacağız.
Fener alayları, balolar, davetler; nutuklar söylenecek, şiirler okunacak, üst perdeden konuşmalar yapılacak. İktidar içi kan ağlayarak, tövbeler ederek; Atatürkçüler(!) iktidara meydan okuyarak bir 29 Ekim’i daha geride bırakacağız.
Peki Cumhuriyet’e sahip çıkanlarımız, bu fikre ne kadar sadık? Bugün Cumhuriyet’in hararetli savunucuları, Cumhuriyet’i ne kadar hazmedebilmiş durumdalar?
Bir gün Florya Köşkünden kendisini korumakla görevli polisleri atlatarak, Çekmece’ye doğru yol alan Atatürk, yol kenarında karşılaştığı bir çiftçinin öküzlerinden bir tanesinin vergi borcuna binaen el koyularak satıldığını öğrenmiş, derhal geriye dönerek hemen o günün gecesinde Başbakan’dan bakanlara; İstanbul Valisinden, milletvekillerine kadar bütün devlet erkanını toplayarak, köşke getirttiği çiftçi için misafirlerine “Birazdan efendimiz gelecek” demişti.
İşte Cumhuriyet asıl olarak buydu.
Ne diyordu Atatürk: “Cumhuriyet, bilhassa kimsesizlerin kimsesidir”
Büyük önder yaşarken bile tam olarak anlaşılamayan bu yüksek fikir, zamanla daha çok aşındı ve küresel rüzgarlara boyun eğen ve kimsesizlerin daha da yalnızlaştığı bir sisteme dönüştü.
Bugün Cumhuriyet’in en hararetli temsilcisi olduğunu iddia eden CHP programı bile bu özden çok uzaktadır. Atatürk’ün millete sahip çıkmak ve milletle kol kola yürümek gibi bir anlam yüklediği Cumhuriyet, bugün milletin sofrasındaki bir tas çorbaya dahi gözünü diken neoliberalizmle yol arkadaşlığı yapar hale getirilmiştir.
Küresel Şirketlerle kol kola yürüyerek Cumhuriyetçi olunamaz.
Türkiye’yi uluslararası sermayenin merakları doğrultusunda dizayn ederek Cumhuriyetçi olunamaz.
Köylüyü kaderiyle baş başa bırakarak Cumhuriyetçi olunamaz.
Milli Bayramlarda ve 10 Kasımlar da rakı içip, beyaz leblebiyi meze yapmanın çok daha ötesinde bir şeydir Atatürkçülük ve Kemalizm.
Eğer Cumhuriyet düşmanlarına bir alternatif oluşturamıyorsak, katıldığımız kutlamalar Cumhuriyet kutlaması değil; ancak maskeli balo olabilir.
Hele hele köylüyü unuttuysak, Anadolu’yu kaderiyle baş başa bıraktıysak, sıvasız, yıkılmak üzere olan şehit evlerini, konforlu yaşamımızın kıyısında bizleri huzursuz eden sıradan birer gece kondu olarak görmeye başladıysak ve kimsesizleri kimsesiz bıraktıysak zaten ihanet içindeyiz demektir.
Sorgulamalıyız!
Cumhuriyet düşmanları zaten karşı cephede açık şekilde kümelenmişken, Cumhuriyet’ten taraf olduğunu söyleyenleri de sorgulamamız gereken bir zaman dilimi içinde olduğumuz açıktır. Ve bilinmelidir ki kimse eleştirilmez değildir. Elbette, Atlantikle kol kola girmiş, uluslararası sermayenin desteklediği bir CHP’yi sorgulayacağız.
Atatürk, Ziraat Bankası için şöyle demişti:
“Ben şimdiye kadar, Ziraat Bankası’nın iflas ettirdiği çok çiftçi gördüm; ama ihya ettiğine rastlamadım”
Atatürk dahi kendi başbakanları, bakanlarını, hayata geçirdiği kurumları sorgulayıp, milletinden taraf olurken, biz bu sorgulamayı neden yapmayalım? Cumhuriyet’i bir maskeli baloya çeviren ve Atatürk’ü kendilerine maske yapan bir güruhu nasıl görmezden gelelim?
Bugün Türkiye’yi yönetenlerin Cumhuriyet’le aralarına koydukları mesafe aşikardır; ancak sözde Cumhuriyetçi, sözde halkçı, sözde Atatürkçü olup; özünde uluslararası sermayeye angeje olanların bu şerefli binaya verecekleri zarar, dışarıdan verilecek zarardan kat kat daha tehlikelidir.
Burada özellikle yorumculardan doğan bir rahatsızlık olduğunu düşünüyorum, sürekli CHP’ye ve İmamoğlu’na yöneltilen aynı tornadan çıkmışa benzeyen söylemler var,
eleştiri iyi bir şeydir ama bu şekilde değil, CHP’nin belli şeylerini herkes görüyor ve rahatsızlıkta ortak ama, “bu milleti özünden koparmak ve Atatürk ve cumhuriyet değerlerinden uzaklaştırmak için bir edevat olmak” gibi aşkın söylemlerin ne yeri ne de zamanı olduğunu düşünüyorum. Bunun yerine CHP’yi ve halkı da bir düşünceye çekmek ve yönlendirmek daha iyi sonuç verir. Yönlendirme akıl vererek ve böbürlenerek değil düşüncemizi ortaya koyarak, katılımı teşvik ederek, düşüncemizin dayandığı bağlamı ortaya koyarak ve nasıl olmalı çözüm yolu nedir göstereek. Böyle sürekli olumsuz söylemler tam tersi bir etki yapar.
Devlette,Cumhuriyette yıkıldı,112sene öncesi gibi saltanat gelişiyle,tekrar Sultanlığa dönerken,batılı değerler ağırlı kta olduğu içinde imparatorluk şeklinde yönetiliyoruz.ABD güncellemeleriyle 76 yıldır şekillenen yerde cumhuriyet ile yönetildiğinden bahsedilemezdi,kalanıda tasfiye oldu.
Kimsenin haddi değildir insanların bu ülkeyi ne kadar sevdiğini ölçmek, kimin ne kadar Atatürkçü ne kadar Atatürk düşmanı olduğunu ölçmek, Atatürkçüyüm diyen insanları rakıymış mezeymiş leblebiymiş, böyle safsatalarla yaftalamak ve burada yazmak! Haddinizi bilin!
“sözde Cumhuriyetçi, sözde halkçı, sözde Atatürkçü olup; özünde uluslararası sermayeye angeje olanların bu şerefli binaya verecekleri zarar, dışarıdan verilecek zarardan kat kat daha tehlikelidir.”
Cok dogru tespit. Icinde bulundigumuz gunlerde “Ataturkcu” maskesi takip maskeli balo sovu yapan Neo-libealism Turkiye Cumhuriyeti icin kat ve kat tehlikelidir, cunku 15 Temmuz 2016 da askeri darbe yolu yani “cebir” ile yapamadiklarini, bu maske yani “hersey guzel olacak” ile yapmaya calisiyorlar. Bu cok asikar. Ataturk’un seklini, semalini,fizigini, goz rengini bayrak yapanlar degil, onun ozunu, fikirlerini, ulkusunu ve milli degerlerini anlayan ve benimseyen gercek Ataturkculer bunlara hicbir zaman izin vermeyeceklerdir. Kimsenin kuskusu olmasin. Bu Cumhuriyeti biz devrimle kurduk, sinirlarini kanimizla cizdik. 29 Ekim Cumhuriyet bayramimiz iscisiyle, cifcisiyle, memuruyla, genci ile yaslisi ile butun vatansever Turk milletine kutlu olsun.
Şevval hanım, Cumhuriyet ve Atatürk yazdığınız gibi hiç birimizin tekelinde değil. AKP’yi takdir eden ve onu destekleyen pek çok kişinin Atatürk’ü sevdiği, Cumhuriyete bağlı olduğu, yapılanlara saygı duyduğu da tartışılmaz bir gerçektir. Ancak iktidar adına konuşan, devleti temsile yetkili oldukları iddia edilen Cumhurbaşkanı, bakanlar, çeşitli devlet kurumlarının başındaki yetkililer ne Atatürk’e, ne yaptıklarına, ne de Cumhuriyete saygı duymuyorlar. Bunu söz ve eylemlerinden anlamak mümkündür. “İki Ayyaş” sözü hala hafızalarda, Atatürk!ün adını ve inkılaplarını müfredattan çıkarmak için yapılanlar ortada, Diyanet İşleri Başkanının konuşmaları basın yayın organlarında hala duruyor., Kadir Mısıroğlu’nu el üstünde tutanların arasında Cumhurbaşkanı ve bakanların olduğunu siz de biliyorsunuz. O nedenle siz bayramdan bayrama yapılan açıklama ve basın bildirilerine, söylevlere bakmayınız. Asıl bakmamız gereken yetkililerin eylemleridir, iktidara destek veren medyanın haberleri, köşe yazıları ve programlarıdır. Hiç birinin ağzına “Türk” sözünü almamaları dahi çok anlamlı değil mi?
Bu topraklar özellikle son onyedi yılda öylesine topyekün bir ihaneti yaşadı ki, artık “kurumların yanlışlarını sorgulayıp, taraf olunacak bir millet” yok maalesef.
Bizler son onyedi yılda, millet olarak yaşayabilmek için asla aşılmaması gereken çizgiyi çoktan aştık. Kabul etsek de, etmesek de, artık önümüzde bir büyük hesaplaşmadan başka hiç birşey yok.
Bu hesap görülüp, yeni bir millet doğmadan, etrafımızda “kederde ve kıvançta bir olduğumuza” güvenebileceğimiz kimse yok…
“İktidar içi kan ağlayarak, tövbeler ederek”” ÇOK YANLIŞ…İNSANLAR YAŞADIKLARIYLA DEĞİŞİR VE GELİŞİR..BEN DE AK PARTİLİYİM AKRABALARIM CHP Lİ…CUMHURİYET HEPİMİZİN ORTAK DEĞERİ.MECLİSİMİZ DE ÖYLE…MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’LE FİKRİ OLARAK FARKLILIKLARIMIZ OLSA DA O BİZİM DE ATAMIZ VE “CUMHURİYET” ATATÜRKÇÜLERİN TEKELİNDE DEĞİLDİR.
Günümüz CHP öyle bir noktaya gelmiştir ki milleti özünden koparmak, Atatürk ve cumhuriyet değerlerinden uzaklaştırmak için kullanılan bir edevat olmuştur.