Gel de şarkı söyle…

Muharrem Karanfilci yazdı…

Ülkemizde yaşanan ekonomik kriz, hemen hemen her sektörü etkilemiş durumda… Çarşı pazar, alev almış yanıyor. Yüksek enflasyon, yüksek döviz kuru ve bunun yansımaları, sürekli gelen zam haberleri, bir girdabın içinde, sonsuz bir döngüsel hareketle devam ediyor.

Anne babalar her gün, bir türlü dolmayan pazar filelerinin yükünü taşıyor evlerine… Çocuklarının en temel ihtiyaçlarını karşılayamamaktan şikâyetçi, “Sabah çocuklara beslenme koyamayacağım” diyor Hacer Teyze…  Bizim Süleyman, yine malının para etmediğinden muzdarip… Ayşe Hanım, otuz yıl çalışıp, hala başını sokacak bir evinin nasıl olacağının matematiğini yapıyor. Üniversiteli işsiz kardeşlerim, ne olursa yaparım modunda…

Karakış tüm şiddetiyle devam ediyor. Yeni yıl hazırlıkları var ülkemde… Kar tüm şiddetiyle, kabus gibi çökmüş durumda, garip gurabanın çatısına… Çatılarda güvercinler donmuş, umutsuz. Umut fakirin ekmeği sözü, yaşanmış bitmiş aşkların, arta kalanı gibi duruyor hafızalarda belli belirsiz… Uzakta yanan bir mum alevine benziyor umutlar. Hohlasan bitecek her şey sanki…

Ülke hep kümülüslü, çokça da stratuslu… Baharı çok özleyeceğiz bu yıl… Çok geç gelecek, biliyorum. Günlerden hep “Fakirtesi” olacak gibi gözüküyor, asgari ücretlime… Fareyi görüyorduk, biliyorduk da; dağın doğuracağına yine ihtimal vermiyorduk. Pembe masallar ve güzellemeler, 22.104 TL’ye çakılıp kaldı. Şimdi sihirli değnek, artık yerin yedi kat dibinde… Çıkmaz oradan artık… Gömün gitsin dedi bekleyenlerle birlikte, büyük patron…

Senin işin spor kardeşim. Neden bunları yazıyorsun, diyen okurlarım olacaktır elbette… Her zaman dediğim gibi, spor yaşamın bir parçası… Yaşam değil asla… Hayat tarzı belki ama hayat da değil. Spor sadece bizim televizyonlarda izlediğimiz, dolarların, euroların havada uçuştuğu gibi bir şey de değil. Bunun altyapıları ve amatörleri var. Gelişenleri, gelişmekte olanları, yeni başlamış olanları var. Anlayacağınız var da var. 

Bu sporcuların gıdaya, tesise, malzemeye ulaşımı var. Hayat bu kadar pahalı olunca, nasıl olacak. Spor sadece zengin işi bir şey mi olacak yoksa… Aslına bakıldığında, ekonominin her şeyle ilgisi var. 

Şimdi bu kadar sorun varken; gerçekten şampiyonluk rekabeti ilginizi çekiyor mu? Efes bu hafta, Eurolig’de yenilmiş, umurunuzda mı? Beşiktaş, başkan seçecekmiş, adaylar kim baktınız mı? Var devreye artık girecekmiş, ya da maçları yabancı hakemler yönetecekmiş, ilginç geliyor mu? Bilmem kaç başkan, kaç antrenör disiplin kuruluna verilmiş… Futbolda en çok kazanlar belli olmuş, rekorlar kırılmış. Bizim ülkemizde işsizlik, sefalet, enflasyon rekorlara doymuyorken, bu haberlere itibar ediyor musunuz? 

Şimdi yeni yıla gireceğiz. Gel de yeni yıla gir şimdi… Yıllar önce, Ahmet Kaya’nın bir şarkısını dinlemiştim. “Yakalanmışsın berbat bir öksürüğe, gel de şarkı söyle”, diyordu. Kendine özgü, başarılı bir şarkıydı. Yazıyı yazmaya başladığımdan beri dilime dolandı. Gel de şarkı söyle, gel de yeni yıla gir şimdi…

Türkiye’de ihtiyaçlar sıralaması yapıldığında, ilk üç sırada gıda, eğitim ve sağlık gelir. Barınma da bu üçlüyü zorlar durumda… Spor da yirmili sıralarda filan olmalı. 

Herkes, ihtiyaç sıralamasında, birinci sırada olan, gıdanın peşine düşmüş iken, en ucuz meyve 50 TL, fakir tavuğu simit bile 20 TL olmuşken; 

Gel de şarkı söyle,

Gel de yeni yıla gir şimdi… 

Yine de umutlu yıllar herkese…